Bestu vinir

Á fallegum síðsumardegi ákváðum við Auður að fara með barnabörnin okkar í ævintýraferð og varð Öskjuhlíðin fyrir valinu. Við fórum að Keiluhöllinni, þar sem við lögðum bílnum, og fórum inn í striðsminjarnar sem Bretar skildu eftir sig eftir stríð. Það þarf að príla upp brattar steintröppur og yfir háa veggi til þess að komast um svæðið, og alltaf biðu ný og ný ævintýri eftir okkur á nýjum stað.

Við settum ýmis leikrit á svið og tókum þátt í að skapa persónurnar sem þau þekkja svo vel úr sögum, svo sem Kardimommubæinn og söguna um Rauðhettu og úlfinn. Úlfurinn þótti heldur mikið raunverulegur og var þess vegna ákveðið að hann dræpist frekar snemma í sögunni þar sem hann vakti óhug  hjá öðrum leikurum, þ.e. Rauðhettu og veiðimanninum, en amman (leikin af Auði) var nú ekkert hrædd, þrátt fyrir að vera étin af grimma úlfinum 🙂

Við ákváðum í framhaldi af þessu að leika frekar falleg ævintýri sem innihéldu prinsessur og prinsa til þess að losna við hrollinn sem úlfurinn olli. Og allir lifðu hamingjusamir til enda ferðarinnar.

Sápukúla

Soap_bubble_MG_0945

Ég dvaldi ásamt fjölskyldunni í yndislegum sumarbústað í Minni-Borgum um síðustu helgi þar sem við nutum lífsins í slökun og rólegheitum. Þessar fjölskylduhelgar í sumarbústað einhversstaðar úti á landi eru mikið tilhlökkunarefni þar sem börnin og barnabörnin eyða helginni með okkur.

Sumarbustadaferd_20Í fyrra voru bakaðar jólapiparkökurnar við mikinn fögnuð barnabarna, þar sem þau fengu að spreyta sig á bakstrinum með því að búa til kalla og kerlingar, hjörtu, endur og hvaðeina sem hægt er að búa til úr piparkökudeigi. Ása sá um að fletja út deigið svo þau gætu gert sín mynstur og komið þeim á bökunarplötuna með lítilsháttar hjálp og koma því í ofninn.

Núna þótti okkur of snemmt að baka piparkökur, en þess í stað var saumað í, búin til jólakort og blásnar sápukúlur.

_MG_0549Auður amma sat við útsaum, eins og ömmur eiga að gera 🙂 og þau litlu sáu að hún var að gera eitthvað skemmtilegt og komu niður af svefnloftinu til að kíkja á það. Þau settust svo niður hjá ömmu, sem lánaði þeim nál með tvinna og hjálpaði þeim að byrja á útsauminu. Það er ekki mörgum sögum af árangrinum, en einbeitingin og þögnin var alger í 15-20 mínútur meðan þau stungu nálinni niður úr javanum og upp aftur, þangað til garnið kláraðist. Amma kom þá til bjargar og þræddi nálarnar aftur.

Þegar saumaskapnum var lokið þótti fólki kominn tími til að hreyfa sig aðeins og fóru því allir í útifötin, leikdótið dregið fram, og tengdasonurinn sótti fótbolta út  í bíl. Við strákarnir lékum okkur í fótbolta um stund á meðan börnin breyttu göngustígnum við bústaðinn í kastala og hús.

_MG_0653Svo voru sápukúlustaukarnir dregnir fram í dagsljósið og þau litlu fengu að spreyta sig á því um stund, með misjöfnum árangri. Sumir 3 ára blésu of fast til þess að þetta gengi upp, en þegar maður er 4 ára, þá gengur það betur. Guðni stóri frændi er hér að sýna hvernig á að gera þetta með góðum árangri. Sápukúlurnar svifu um pallinn í logninu, sumar tylltu sér niður og sprungu, aðrar lifðu lengur svo hægt var að spegla sér í þeim þar sem þær lágu á blautum pallinum. Sumum fannst mest spennandi að stíga ofaná sápukúlurnar á pallinum og var mikið hlegið.

Að síðustu urðu þau litlu þreytt á þessu og snéru sér að öðrum leikjum, en þá héldu Guðni og Fjalar áfram og blésu sápukúlur sem mest þeir máttu, og ég tók myndir af þeim, sem hægt er að skoða hér: http://www.pbase.com/pall

Út úr þessu komu ótrúlegustu mynstur og spegilmyndir, stórar sápukúlur sem sumar öðluðust sjálfstætt líf og svifu út fyrir pallinn fyrir hægum andvaranum og sáust sumar þeirra a síðustu hverfa yfir golfvellinum í nágrenninu.