Hellaferð á Suðurlandi

Ég fór með vini mínum í smá hellaleiðangur í nágrennið eftir áramótin, og stefnan var sett í Ölfusið. Þar er að finna tvo hella sem við heimsóttum þennan dag, Raufarhólshelli í Þrengslum og Arnarker í Ölfusi. Báðir þessir hellar eru þokkalega manngengir en botninn nokkuð grýttur í þeim báðum og á þessum tíma var svolítið af ís á grjótinu. Byrjum á Raufarhólshelli.

„Raufarhólshellir er rétt fyrir ofan efsta hjallann á Þrengslavegi, áður en farið er í áttina til Þorlákshafnar. Hellirinn er illsjáanlegur frá veginum þótt hann sé aðeins steinsnar frá honum að austanverðu. Hellirinn er um það bil 1360 m langur og liggur að hluta til undir Þrengslaveginum.Hann er 10 – 30 m breiður og upp undir 10 m hár. Þakið er víðast um það bil 12 m þykkt nema undir veginum þar sem það þynnist stöðugt við hrun. Fara verður með gát við hellinn.“  Úr grein Harolds H. Munger, prófessors – Raufarhólshellir – Mbl. 16. jan. 1955

Raufarhólshellir-140119_MG_4399

Þessar fallegu hraunmyndanir voru ofan í Raufarhólshelli. Mátti sjá hvernig hraun hafði runnið um hellinn og hrauntaumar höfðu lekið niður í hann.

Raufarhólshellir-140119_MG_4401

Ekki er gott að verða ljóslaus niðri í hellinum, einhver vandræði með batterýin þarna.

 

Raufarhólshellir-140119_MG_4402

Standandi grýlukerti úr ís myndast á gólfi hellisins þar sem vatn lekur úr loftinu.

 

Raufarhólshellir-140119_MG_4405

Hér sést í átt að hellismunnanum. Gólfið er mjög stórgrýtt og erfitt yfirferðar þar sem grjótið var þakið ís.

 

Raufarhólshellir-140119_MG_4408

Djúpt inni í hellinum mátti víða sjá þessa rauðu og gulu liti á berginu.

Næst lá leiðin í Arnarker, en þangað er stutt gönguleið frá gamla veginum út í Herdísarvík. Inngangurinn í hellirinn er hola ofan í jörðina sem sérst skömmu áður en komið er að honum. Búið er að gera stiga niður í hann frá brúninni, en þegar við komum þangað var töluverður snjór ofan í opinu. Arnarker er 470 metra langur hellir sem staðsettur er í Leitahrauni. Hellirinn liggur á miklu dýpi í hrauninu en mikill tignarleiki og glæsilegar ísmyndanir gera hann að einum skemmtilegasta hraunhelli landsins.

Arnarker-140119_MG_4441

Inngangurinn í Arnarker.

Arnarker-140119_MG_4417

Við fórum ofan í hellirinn til hægri, en hann liggur í tvær áttir frá innganginum. Þarna megin þurfti að skríða gegn um sirka hálfs meters bil til þess að komast að þessu svæði.

Arnarker-140119_MG_4418

Grýlukerti hanga niður úr loftinu og ís þekur grjótið í botninum.

Arnarker-140119_MG_4421

Grýlukertin voru sum meira en meters há.

Arnarker-140119_MG_4427

Snjóskafl hafði safnast fyrir í opi hellisins, en þarna má sjá í stigann efst við brúnina.

 

Calendar October 2011 – Dagatal október 2011.

Myndin á dagatali októbermánaðar er tekin í fjöru norður í Fljótum, og þér er frjálst að nýta dagatalið á skjáborðið þitt. Smelltu á viðeigandi hlekk hér að neðan og Bingó!

Hér getur þú sótt þessa mynd með dagatali til að nota á skjáborðið þitt.

Lítil/Small, 1440 x 900 px –  Stór/Large, 1920 x 1200 px

Farið inn á þessa tengla, hægri-smellið á myndina og veljið „Use Image as desktop photo“

Njótið vel

Stepping Stones for the Trolls

Stepping Stones for the Trolls, originally uploaded by Jokull.

Á Kjalarnesinu er smá útskot við Vesturlandsveginn þar sem hægt er að leggja bílnum og labba niður í fjöruna. Út frá fjörunni eru nokkrir klettar út í sjóinn sem standa mismunandi mikið upp úr sjónum á flóði og fjöru. Þetta svæði finnst mér alltaf skemmtilegt á að horfa og ljósmynda.
Með smá ímyndunarafli má vel hugsa sér að þessir steinar séu stiklur fyrir tröll úr Esjunni sem þurfa að stytta sér leið út á Gróttu.

Landmannalaugar

Landmannalaugar

Ég fór í smá ferð inn í Landmannalaugar í byrjun ágúst með fjölskyldunni, en þetta er í fyrsta sinn sem ég kem í Landmannalaugar að sumri til. Laugarnar eru milli hárra fjalla undir brún Laugahrauns á miðju Suður-hálendinu, norð-austur af Heklu. Við fórum þangað á þremur bílum, tveim jeppum og okkar Subaru. Leiðin liggur um hrjóstrugt svæði þegar komið er fram hjá Galtalæk, og sandur og vikur verða ráðandi í landslaginu, ásamt hraunbreiðum og fjöllum. Við gistum í skála við Landmannahelli og fórum í skoðunarferð þaðan og inn í Landmannalaugar, sem eru skammt frá.

Tjaldsvæðið í LandmannalaugumÞegar þangað var komið var farið að hvessa allmikið og sáum við að tjöldin á tjaldsvæðinu voru farin að leggjast undan vindinum, auk þess sem gekk á með skúrum. Mannskapurinn var settur í vind- og regngalla og svo var rölt af stað frá bílastæðinu til að kikja á laugina sjálfa. Leiðin frá skálanum að lauginni liggur í gegn um mýri en búið er að leggja göngubraut úr timbri alveg að litlum útsýnispalli sem þar er.

Synt í LandmannalaugumÁ leiðinni mættum við fjölda erlendra ferðamanna, margir þeirra voru jafnvel bara á sundskýlunni eða með handklæði utanum sig á leiðinni til baka eftir baðið. Okkur fannst nú alveg nóg um að ganga þessa leið í roki og rigningu þó að við værum full klædd.

Svæðið í kring um Laugalækinn er vel gróið en mjög blautt og þess vegna er tréstígurinn nauðsynlegur til þess að komast þangað. Við snérum fljótlega til baka aftur undan rigningunni heim í kofann við Landmannahelli og þar sem veðrið fór versnandi komumst við að því um kvöldið að björgunarsveitir hafi verið kallaðar úr til að bjarga töluverðum fjölda ferðamanna í skjól þar sem tjöldin voru farin að fjúka.

Rita

Rita

Þegar ég hafði klöngrast niður brattann stíginn frá útsýnispallinum við Hvítserk var ekki þverfótað fyrir útlendingum í rauðum eða bláum úlpum með allar stærðir myndavéla. Ég ákvað því að beina sjónum mínum að íbúum Hvítserks, en það reyndust vera nokkrar ritu-fjölskyldur, sem voru nú ekkert sérstaklega hrifnar af athyglinni sem ég veitti þeim. Þessi var búinn að láta mig heyra það í nokkurn tíma, að ég væri ekki velkominn og undirstrikaði það með því að fljúga gargandi af hreiðrinu og taka einn hring í kring um höfðann til þess eins að setjast aftur. Ég ákvað að láta gott heita og rölti því til baka framhjá lóninu milli Hvítserks og lands þar sem hann speglaðist í kvöldsólinni.

Auga stormsins

Auga stormsins

Það skiptast á skin og skúrir í veðrinu þessa dagana eins og í lífi þjóðarinnar. Eftir marga góða og hlýja sólardaga kemur rigning með kulda og roki og rekur mann inn í hús fyrr en ella hefði verið. Ég held að það sé búið að ofdekra okkur með allri þessari sól, og þetta sé bara til þess að rétta af viðmiðin svo að við njótum bara ennþá betur næsta sólardags.

Þetta er mynd af jörðinni okkar, allavega hluta af henni, tekin í um 2 metra hæð yfir Elliðaá í Reykjavík.